Wykonywanie suchych tynków

Powierzchnie przewidziane do wykonania suchych tynków należy oczyścić i zagruntować odpowiednim środkiem.

W przypadku ścian bardzo nierównych, posiadających np. uskok, ich lico można wyrównać za pomocą pasów płyty gipsowo-kartonowej szerokości ok. 10 cm. Pasy przykleja się do ściany klejem gipsowym w odstępach co 60 cm, a czasami także przy suficie i nad podłogą.

Płyty gipsowo-kartonowe układa się na płaskim podłożu, tylną stroną do góry i przycina na długość o 15 mm mniejszą niż wysokość pomieszczenia.

Na tylną stronę płyty nanosi się pasy kleju gipsowego wzdłuż krawędzi. Na pozostałej powierzchni nakłada się klej w postaci placków o średnicy ok. 10 cm w odstępach co 30-35 cm (w przypadku płyt gr. 12,5 mm w jednym rzędzie, w przypadku płyt gr. 9,5 mm - w dwóch lub trzech rzędach). Jeśli do płyt mają być później mocowane płytki ceramiczne, to odległość między plackami kleju gipsowego zaleca się zmniejszyć do ok. 25 cm. Grubość nakładanego kleju powinna wynosić minimum 15 mm. W przypadku wąskich pomieszczeń stosowane może być nanoszenie kleju bezpośrednio na powierzchnię ściany. Na nadprożach okiennych i drzwiowych, kominkach, w obszarach za umywalkami lub zlewozmywakami oraz tam, gdzie będą później mocowane ciężkie przedmioty, płyty gipsowo-kartonowe powinny być przyklejone na całej powierzchni, a nie punktowo.

Następnie płytę gipsowo-kartonową ustawia się pionowo i dociska do przygotowanej powierzchni ściany, zachowując odstęp 10 mm do podłogi i 5 mm do stropu. Szczeliny przy podłodze i stropie służą do wentylacji podczas wiązania i twardnienia kleju. Aby uzyskać wymaganą odległość od podłogi, należy podłożyć paski płyt gipsowo-kartonowych, które usuwa się po wyschnięciu kleju gipsowego. Właściwe dopasowanie płyty do naroża lub do płyt już przyklejonych ułatwia specjalny podnośnik, podłożony pod dolną krawędź płyty.