Przygotowanie podłoża

Nanoszenie preparatu gruntującego można wykonać zarówno pędzlem...

... jak i wałkiem malarskim.

W przypadku konieczności wyrównania powierzchni ściany, należy zastosować zaprawę wyrównująco-szpachlową POZBUD 427.

W przypadku konieczności wyrównania powierzchni podkładu podłogowego należy zastosować wylewkę samopoziomującą, zgodnie z zaleceniami podanymi w rozdziale dotyczącym wykonywania podłoży podłogowych.

Ewentualną izolację wodochronną należy wykonać zgodnie z zaleceniami podanymi w rozdziale dotyczącym wykonywania izolacji wodochronnych.

Przed przystąpieniem do układania płytek należy starannie rozplanować ich położenie, następnie przygotować zaprawę. Suchą mieszankę należy wsypywać stopniowo do pojemnika zawierającego odpowiednią ilość czystej, chłodnej wody, mieszając za pomocą wolnoobrotowego mieszadła aż do uzyskania jednorodnej masy. Następnie odstawić na czas dojrzewania ok. 5 min i ponownie wymieszać.

Zaprawę klejącą należy nakładać na podłoże pacą stalową grubszą warstwą, następnie przeciągnąć ją ząbkowaną krawędzią pacy prowadzonej pod kątem 45-60o do podłoża.

Wielkość powierzchni pokrytej zaprawą powinna być dostosowana do możliwości ułożenia płytek, aby po nałożeniu kleju na podłoże nie został przekroczony „czas układania płytek po nałożeniu kleju na podłoże". Można go kontrolować, dotykając zaprawy palcem - jeśli do niego już nie przylega, to czas został przekroczony i zaprawę taką należy usunąć z podłoża i nanieść nową.

Płytki przykleja się w taki sposób, że kolejną przykłada się jak najbliżej poprzedniej, a następnie przesuwa tak, aby powstała spoina odpowiedniej szerokości.
Szerokość spoin należy dobrać w zależności od lokalizacji okładziny, wielkości płytek, a także metody ich produkcji. W okładzinach wewnętrznych wykonywanych z płytek formowanych metodą B przyjmuje się: minimum 2 mm - przy długości boku płytek do 10 cm, 2-6 mm - przy płytkach 10-25 cm, 4-8 mm - przy płytkach 25-30 cm. W okładzinach zewnętrznych, w zależności od koloru płytek i nasłonecznienia, podane wartości należy zwiększyć o 50-80%. W przypadku płytek formowanych metodą A szerokości spoin powinny być nie mniejsze niż 5 mm.

Duże płytki podłogowe, o boku 30 cm i większym, a także wszystkie płytki (bez względu na wielkość) układane na zewnątrz oraz w miejscach trwale wilgotnych, jak również na podłogach intensywnie eksploatowanych, powinny być przyklejane tak, aby zaprawa przylegała do całej powierzchni płytki. W celu spełnienia tego warunku, zaprawę klejącą należy nanosić nie tylko na podłoże, ale także na całą powierzchnię odwrotnej strony płytki, cienką warstwą o równej grubości, pokrywającą wszystkie wyprofilowania. Zamiast takiego postępowania, do klejenia płytek podłogowych można zastosować zaprawę umożliwiającą uzyskanie konsystencji półpłynnej, którą nakłada się tylko na podłoże.

Przed stwardnieniem zaprawy klejącej należy usunąć krzyżyki dystansowe, a następnie wydrapać ze spoin nadmiar zaprawy.

Przed przystąpieniem do spoinowania należy sprawdzić, czy pigment zaprawy do fugowania w sposób trwały nie przebarwi powierzchni płytki.

Przygotowaną zaprawę należy wprowadzać w szczeliny przy użyciu pacy do spoinowania (plastikowa paca z gumową okładziną) lub szpachelki gumowej. Szczeliny należy wypełniać ruchami ukośnymi w stosunku do krawędzi płytek. Przekrój szczelin powinien być głęboko, równomiernie i dokładnie wypełniony zaprawą do spoinowania. Zaprawę ściąga się pacą możliwie do czysta.

W przypadku spoinowania płytek posadzkowych możemy posłużyć się gumowym zgarniakiem.

Po krótkim przeschnięciu zaprawy, jej nadmiar pozostający na powierzchni płytek należy usunąć za pomocą wilgotnej, często płukanej gąbki lub pacy z gąbką, ruchami ukośnymi do przebiegu spoin. Czynność tę należy wykonywać ostrożnie, aby nie powodować wymywania zaprawy ze spoin, odsłaniania kruszywa na skutek wymywania spoiwa. Stosowane powinny być gąbki porowate.

W przypadku użycia pacy z gąbką znajduje zastosowanie specjalny pojemnik na wodę zaopatrzony w rolki odsączające.

Końcowe czyszczenie wyschniętego na powierzchni płytek nalotu należy wykonać miękką ściereczką lub drobno porowatą sztywną gąbką. Świeżo wyspoinowane powierzchnie należy chronić przed wpływami czynników atmosferycznych. Zaleca się, aby wyspoinowane okładziny w ciągu 3-4 tygodni myć wyłącznie czystą wodą.

Przed rozpoczęciem prac należy przykleić wzdłuż uszczelnianej szczeliny taśmę klejącą w celu uniknięcia zabrudzeń oraz uzyskania równych krawędzi spoin.

Jeśli zachodzi potrzeba wciska się w szczelinę profil spłycający w postaci wałka poliuretanowego lub rurki polietylenowej.

Stożkową końcówkę kartusza należy ściąć skośnie na takiej wysokości, aby otrzymać otwór nieco większy niż szerokość spoiny.

Spoinę należy wykonywać w sposób ciągły, utrzymując kąt pochylenia dyszy kartusza ok. 45°.

Po wypełnieniu szczeliny powierzchnię masy należy wyrównać specjalnym gładzikiem.

Następnie odrywa się taśmę klejącą, podciągając ją skośnie do spoiny.